Rynek & Raporty

Nie sposób ocenić skali zagrożenia związanego z koronawirusem. Metody walki obrane przez Chiny z pewnością przełożą się negatywnie na aktywność sektora przemysłowego. Szczególnie mocno uderza to w metale przemysłowe, których Państwo Środka jest dominującym konsumentem. Miedź potaniała w tydzień ponad 8 proc. a z jej notowań został wymazany cały optymizm wynikający z porozumienia handlowego.

Surowce, których ceny uzależnione są od stanu globalnej gospodarki są pod ostrą presją. Rynek obawia się, że walka z koronawirusem mocno ograniczy aktywność gospodarczą w Chinach. Kwarantanna, zamknięcia zakładów pracy - takie metody walki z wirusem muszą przełożyć się na niższy popyt. Uderza to w ropę i cały kompleks metali przemysłowych – w końcu Państwo Środka jest ich głównym konsumentem, ze zużyciem w wielu przypadkach przekraczającym 50 proc. globalnej konsumpcji. Niepewność inwestorów jest potęgowana przez fakt, że choroby wywołane przez wirus rozwijają się wolno i ujawniają się długo. Na podstawie objawów klinicznych pochodzenia infekcji nie można określić. Sprawia to, że obecnie nie można rzetelnie ocenić skali zjawiska. Oczywiście potęguje to strach. Kurs ropy WTI walczy o utrzymanie się ponad 53,00 USD za baryłkę i jej kurs spada 2 proc. Ostatnie kilkanaście minut to ostre podbicie i zwyżka o około 50 centów. Wyjście ponad 53,20 mogłoby pozwolić na próbę domknięcia luki, czyli podniesienie się notowań ponad 54,20. Z kolei kurs miedzi spadł do kluczowego wsparcia 5800 USD za tonę w tydzień wyparowała cala zwyżka na fali optymizmu dotyczącego porozumienia handlowego.

Od kliku dni po rynkach krążyły spekulacje o możliwych przyspieszonych wyborach parlamentarnych we Włoszech po tym, jak z przywództwa w Ruchu 5 Gwiazd odszedł Luigi di Maio. Konflikty w partii, która tworzy koalicję z Partią Demokratyczną, i spadające poparcie stały za negatywnym obrazem sceny politycznej. Po weekendzie jednak ryzyka słabną, dzięki lokalnym wyborom w regionie Emilia-Romagna.

Awersja do ryzyka na rynkach zewnętrznych, a lokalnie zamieszanie wokół sądów (i reakcja Komisji Europejskiej) odbiera ostatnie argumenty za trzymaniem długich pozycji w złotym. EUR/PLN zostawia w tyle 4,25, a dziś łamana jest kolejna bariera w postaci średniej 100d. Zamknięcie dnia powyżej 4,2650 utrwali presję wzrostową i otworzy drogę do podejścia pod 4,29.

Eskalacja obaw o skutki epidemii koronowirusa, święto w Australii ograniczające płynność oraz sygnały techniczne. AUD/USD nurkuje po przełamaniu 3-miesięcznej linii trendu wzrostowego i wymazuje już całość grudniowej zwyżki. Nie ma obecnie punktu zaczepienia dla popytu, za to rośnie inicjatywa dla spekulacyjnej sprzedaży. Jeśli awersja do ryzyka skoncentrowana na Chinach będzie się nasilać, sprzedaż Aussie jest na szczycie listy rzeczy do zrobienia. Wsparcie na 0,6755 jest najbliższą półką do zatrzymania, inaczej otwarta będzie droga do 0,6670 (dołek z października). Wzrostowe korekty pierwszy opór spotkają przy 0,6808. Kurs musi powrócić ponad 0,6840 (linia trendu, średnia 100d), by odwieść ryzyko trwalszych spadków.

Indeks Ifo zamiast wzrosnąć – spadł. Kolejne odczyty nie dające nadziei, że ożywienie w strefie euro jest tuż-tuż skutkują pogłębieniem słabości euro. EUR/USD spada pod 1,1020. Co gorsza, obniżyła się składowa obrazująca oczekiwania względem perspektyw gospodarki.

Obawy związane z rozprzestrzenianiem się koronowirusa zastopowały rajd ryzykownych aktywów, ale inwestorzy nie chcą łatwo porzucić optymizmu. Dla świeżego pociągnięcia cen aktywów wyżej potrzeba mocnego impulsu ze strony danych wyprzedzających, czego na razie nie dostajemy i w najbliższym tygodniu sytuacja się raczej nie zmieni. Taki mix sugeruje konsolidację w krótkim terminie, ale ryzyko korekty wzrasta.

GBP/USD rośnie do 1,3170, ale szybko cofa się z lokalnych maksimów. PMI dla przemysłu przybrał wartość 49,8 pkt, o cały punkt powyżej prognoz. Jeszcze silniejsze pozytywne zaskoczenie dotyczyło PMI dla usług. Wskaźnik przybrał wartość 52,9 pkt, czyli najwyższą od 2018 roku i cztery punkty powyżej minimum z ubiegłego roku. Jeszcze tydzień temu rynek przypisywał 70 – proc. prawdopodobieństwo cięciu stóp w styczniu. Obecnie skala wycenionego luzowania została ograniczona o połowę. Wspiera to funta, który w tym tygodniu jest najmocniejszą z głównych walut. GBP/USD odbił prawie 1 proc. w środowisku wzmożonej awersji do ryzyka. Opory to 1,3170 i 1,3215. Wsparcie wyznaczają 1,1320 i 1,3080.

Oba wskaźniki z przemysłu i usług Niemiec wypadają powyżej oczekiwań (Composite 51,1 vs 50,5), co bez wątpienia przykrywa rozczarowanie francuskim zestawem danych. EUR/USD skoczył do 1,1061. Zdecydowanie jest argument, by wymazać wczorajszy spadek kursu pod zgrupowanie wsparć 1,1065/75, ale wątpliwości dotyczą siły popytu. Warto poczekać na techniczne potwierdzenie odbicia.