Przegląd rynku złota w lutym 2026: korekta cenowa i silne fundamenty rynkowe

Rynek metali szlachetnych doświadczył gwałtownego początku roku, charakteryzującego się rekordowymi wzrostami, po których nastąpiła silna korekta. Wraz z upływem lutego inwestorzy analizują skutki „spekulacyjnej przeceny”, która spowodowała spadek cen pomimo silnych fundamentów.

W analizie rynku złota za luty 2026 spoglądamy na kluczowe czynniki kształtujące ostatnie zmiany cen: od podwyżek depozytów zabezpieczających CME po zmieniające się oczekiwania wobec Rezerwy Federalnej.

Miesiąc ekstremów: od parabolicznych wzrostów do gwałtownej korekty

W styczniu złoto, srebro i platyna odnotowały serię historycznych rekordów cenowych. Cena złota osiągnęła szczyt na poziomie 5 594,80 USD/oz, zanim gwałtowna korekta na przełomie miesięcy sprowadziła kurs do poziomu 4 863 USD/oz (stan na 6 lutego).

Gwałtowny rajd był w dużej mierze napędzany handlem opcjami (tzw. gamma trading). Masowy wykup krótkoterminowych opcji kupna zmusił animatorów rynku do agresywnego nabywania kruszcu na rynku spot w celu zabezpieczenia pozycji, co doprowadziło do okresu parabolicznych wzrostów cen.

Podsumowanie wyników cenowych (luty 2026):

Złoto: Osiągnęło poziom 4 863 USD/oz, co oznacza wzrost o 8,1% w ujęciu miesięcznym i aż o 69,7% w skali roku.
Srebro: Wyceniane na 74,14 USD/oz; mimo spadku o 8,8% w ciągu miesiąca, kruszec ten jest wciąż o 129,5% droższy niż rok temu.
Platyna: Kurs ustabilizował się na poziomie 2 000 USD/oz, po znacznym miesięcznym spadku o 18,2% (wzrost o 104,2% r/r).
Pallad: Osiągnął cenę 1 653 USD/oz, tracąc 9,3% w skali miesiąca, przy jednoczesnym wzroście o 67,1% w ujęciu rocznym.

Impuls do spadków: podwyżki depozytów CME i „wyciskanie” spekulantów

Głównym katalizatorem ostatniego odwrócenia trendu była seria agresywnych podwyżek wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających (margin) przez Chicago Mercantile Exchange (CME).

Zmiana modelu depozytów: 13 stycznia CME odeszło od stałych kwot dolarowych na rzecz depozytu obliczanego jako procent wartości kontraktu.
Kolejne podwyżki: Seria decyzji z 30 stycznia oraz 2 i 5 lutego wywindowała wymogi depozytowe dla złota do 9%, a dla srebra i platyny do 18%.
Skutki rynkowe: Wartość depozytu dla kontraktów na złoto wzrosła ponad dwukrotnie względem poziomu sprzed świąt, a dla srebra niemal trzykrotnie. Wywołało to gwałtowną redukcję pozycji spekulacyjnych – srebro odnotowało najsilniejszy spadek od czasu upadku spekulacji braci Hunt w 1980 roku.

Fundamenty popytu: inwestorzy kontra branża jubilerska

Mimo zawirowań na rynku kontraktów terminowych, fundamentalne argumenty za posiadaniem złota pozostają silne ze względu na ograniczoną podaż i ryzyka geopolityczne.

Wzrost popytu inwestycyjnego: Całkowity popyt inwestycyjny wzrósł do 2 175,3 t w 2025 roku, napędzany zakupami sztabek i monet oraz napływem kapitału do funduszy ETF.
Napływ do funduszy ETF: Po odpływach w 2024 roku, fundusze ETF zabezpieczone złotem odnotowały potężny napływ kapitału rzędu 801,2 t w 2025 roku.
Mniejszy popyt na biżuterię: Rekordowe ceny „wypychają” z rynku nabywców biżuterii. Choć całkowite wydatki konsumentów na ten cel osiągnęły rekordowe 172 mld USD, wolumen zakupionego złota jubilerskiego spadł o 19,2% w 2025 roku.
Aktywność banków centralnych: Instytucje te dodały do swoich rezerw 863,3 t złota w 2025 roku. Narodowy Bank Polski (NBP) był jednym z liderów zakupów, nabywając w czwartym kwartale 35 t kruszcu.

Prognozy: bardziej łagodna polityka Fed?

Otoczenie makroekonomiczne pozostaje sprzyjające dla cen złota. Amerykańska Rezerwa Federalna pod wodzą nominowanego na przewodniczącego Kevina Warsha może przyjąć bardziej stymulujące podejście do polityki pieniężnej.

Chociaż Warsh ma reputację jastrzębia, analizy wskazują, że komitet Fed sprzymierzony z administracją może dążyć do łagodzenia polityki. Niższe stopy procentowe oraz utrzymujący się deficyt fiskalny powinny wspierać atrakcyjność złota jako bezpiecznej przystani (safe haven).

Podsumowanie

Po opadnięciu emocji związanych z handlem opcjami, rynek złota powraca do swoich fundamentalnych podstaw. Przy rekordowej produkcji kopalń rosnącej w skromnym tempie zaledwie 0,8% r/r i niesłabnącym zainteresowaniu instytucjonalnym, długoterminowe perspektywy dla metali szlachetnych pozostają stabilne.