Rynek & Raporty

Rząd ogłosił pakiet antykryzysowy o wartości ponad 9 proc. PKB, czyli 212 mld złotych. Z tego około 70 mld to wkład Narodowego Banku Polskiego. Impuls budżetowy to 66 mld złotych, co stanowi około 3 proc. PKB Polski. Reszta kwoty to gwarancje dla firm i instrumenty płynnościowe. EUR/PLN nie zareagował wyraźnie i jest przy 4,47.

W środę nasila się wyprzedaż obligacji skarbowych i to przy spadkach na rynku akcji. Powodem utraty zaufania do papierów skarbowych są wątpliwości, jak rządy zapłacą za masywne pakiety fiskalne? Rentowność 10-latek USA rośnie dziś o 7 pb do 1,15 proc., choć jeszcze w ubiegłym tygodniu ucieczka w bezpieczne obligacje sprowadziła oprocentowanie do 0,4 proc. Rentowności niemieckich Bundów rosną o 16 pb do -0,28 proc., a włoskie 10-latki w pewnym momencie skoczyły o 63 pb do 2,99 proc. Presję widać też na polskich obligacjach – oprocentowanie 10-latek wzrasta o 29 pb do 2,1 proc. W takich sytuacjach urasta znaczenie programów skupu obligacji przez banki centralne, inaczej emisja nowego długu stanie się zbyt kosztowna i będzie blokować dalszą pomoc z budżetu na walkę z wirusem.

RPP swoje zrobiła na polu polityki monetarnej tnąc stopy procentowe, uruchamiając skup aktywów i program tanich pożyczek. Taki zestaw instrumentów pokazuje jak istotne dla banku jest zapobieganie zaburzeniom funkcjonowania rynków finansowych. Ma on również zarazem współgrać z kosztownym pakietem osłonowym, nad którym pracuje rząd. Będzie on skutkować znacznym wzrostem potrzeb pożyczkowych, sięgającym nawet kilkudziesięciu miliardów złotych. Polityka RPP współgra z tymi celami poprzez zagwarantowanie sektorowi bankowemu taniego finansowania. Ekspansja fiskalna połączona z luzowaniem ilościowym prowadzi do wzrostu podaży pieniądza. W sytuacji, gdy świat walczy ze skutkami epidemii łącząc obie polityki potencjalny efekt może być dużo lepszy niż samo tylko prowadzenie skupu aktywów, które tak naprawdę jedynie obniża stopy procentowe. Innymi słowy: w ostatnich latach ożywianie koniunktury spoczywało na barkach polityki pieniężnej. Połączenie jej instrumentów z polityką fiskalną i ich silna koordynacja to dużo potężniejsze narzędzie. Zaznaczyć trzeba jednak, że błędem byłoby stawianie znaku równości między ogłaszanymi przez rządy pakietami a wzrostem wydatków. Kwoty liczone w setkach miliardów dolarów, euro, czy funtów w lwiej części odnoszą się do tymczasowego zwiększenia płynności w gospodarce a nie bezpośrednich, bezzwrotnych wydatków publicznych.

Rządy i banki centralne ogłaszają coraz to większe plany w obliczu zagrożenia koronawirusem, które prowadzi do zastopowania gospodarek. Rynki są w poszukiwaniu punktu przegięcia, za którym wprowadzone środki zaradcze zrównoważą negatywne skutki zamykania szkół, restauracji i innych miejsc pracy. Jeszcze tam nie jesteśmy, ale dobrze, że decydenci już są gotowi na najgorsze.

Poniżej publikujemy informację po posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej w dniu 17 marca 2020 r.

Wiemy, że Rada Polityki Pieniężnej po 5 latach bez zmiany poziomu kosztu pieniądza, ścięła stopy procentowe. Cięcie było jednak asymetryczne, mocno zawężono korytarz. Obniżono o 50 pb stopę referencyjną (teraz 1 proc.), stopę lombardową o 100 pb (teraz 1,5 proc.) a stopa depozytowa pozostanie bez zmian (cały czas 0,50 proc.) Pierwsza informacja nie rzuciła światła na kwestie skupu aktywów i pożyczek dla sektora bankowego. Komunikat zostanie opublikowany na stronie banku o 16:30. Kurs EUR/PLN pozostaje w okolicy 4,47, dzisiejsze szczyty to niemal 4,50.

Po pierwszym dzwonku na Wall Street kontrakty na indeksy schodzą niżej. Kontrakt na S&P500 spadł niemal do wczorajszego dołka i broni 2350 pkt, futures na DAX wykonał w kolei szybkie zejście w kierunku 8500 pkt, czyli intradayowych minimów. Ruch ten został już jednak praktycznie wymazany i kurs jest około 200 punktów wyzej. Pogłębione zostały za to zniżki kursu EUR/USD. Kurs po fiasku zbudowania podwójnego dołka i wyjścia ponad 1,12 schodzi pod 1,10. Przebite zostały dołki z drugiej części ubiegłego tygodnia. To one stanowią teraz najbliższy opór dla kursu, ale konstruktywniej na notowani można będzie spojrzeć dopiero po przebiciu linii tendencji spadkowej, która przebiega w okolicy 1,1150.

Reuters poda za anonimowymi źródłami, że Fed może przywrócić Commercial Paper Funding Facility (CPFF), tj. program skupu papierów korporacyjnych dla zapewnienia wyższej płynności na rynku finansowym. Decyzja może być podjęta nawet jeszcze dziś. Reakcja? Żadna. Pesymizm wraca na Wall Street, gdzie z indeksów wyparowują wzrosty. USD/JPY stanął pod 107.

Kurs kontraktu na S&P500 po wczorajszym załamaniu i obronie dołka z końcówki 2018 roku jest na plusie, ale jedynie symbolicznym. Wzrost na niecałą godzinę przed startem rynku kasowego na Wall Street to około 0,5 proc. Jeśli przyjmiemy założenie, że po sesji spadkowej powinniśmy mieć sesję wzrostową, to jest to zła wróżba przed środą... Kurs broni 2400 pkt i wczorajszych minimów w okolicy 2350 pkt, ale pozostaje po linią trendu spadkowego poprowadzoną po szczytach z marca. Wczorajsze i piątkowe dołki tworzą potencjalnie podwójny dołek, którego zasięg to okolice 3000 pkt, gdzie znajdziemy również 61,8 proc. zniesienia Fibo ostatnich spadków. Popyt jest jednak mizerny i sforsowanie dość odległych poziomów oporów nie wisi w powietrzu. Wcześniej oporem jest wspomniana linia trendu spadkowego, która przebiega w tej chwili przy 2560 pkt. Dopiero wyjście wyżej eksponować będzie kluczowy opór.