Rynek & Raporty

EUR/USD w pierwszej części tygodnia osiągnął nasz średnioterminowy cel 1,1550, który wyznacza dołek z października ubiegłego roku. Rozpoczęła się wzrostowa korekta, która po pokonaniu drugorzędnych, słabych oporów 1,16 i 1,1620 zbliża się do 1,17 i pierwszego poważnego testu. Jest nim spadkowa linia trendu obecnie przebiegająca w okolicy 1,1710. Strefę tę wzmacnia cała seria lokalnych szczytów 1,1720-50, przy których kurs zawracał w poniedziałek, ubiegły czwartek i piątek, wzmocniona jest ona też przez grudniowe minimum oraz poziom 23,6 proc. zniesienia Fibo rozpoczętych w kwietniu zniżek. Warto zwrócić uwagę, że impet odbicia potwierdzają dzienne oscylatory dynamicznie wychodzące z obszaru silnego wyprzedania a korekta ma już większy zasięg niż jakakolwiek inna w trwającej tendencji. Jeśli w końcu, po wielu nieudanych próbach spadkowa linia trendu zostanie przełamana to należy oczekiwać kontynuacji odbicia do 1,1820-50.

Bank Kanady utrzymał stopy procentowe na dotychczasowym poziomie, ale perspektywy przyszłego zacieśniania zostały zarysowane bardziej zdecydowanym językiem. Biorąc pod uwagę nieco gorsze dane i sporą niepewność dotyczącą przyszłości porozumienia NAFTA, należy to interpretować w kategoriach sporej niespodzianki. USD/CAD w pierwszej reakcji schodzi z okolic 1,30 pod 1,29. Do wykrystalizowania się trwalszej tendencji spadkowej potrzebne byłoby wybicie 1,2730-50, czyli dolnego ograniczenia ostatniej konsolidacji, którą kurs opuścił kilka dni temu.

Raport ADP wskazał, że w maju w sektorze prywatnym amerykańskiej gospodarki liczba etatów wzrosła o 178 tys. To mniej niż zakładał konsensus (190 tysięcy), ale wciąż przyzwoicie. Jednocześnie zrewidowano w dół poprzedni odczyt (z 204 do 163 tysięcy). Przyzwoite tempo kreacji nowych miejsc pracy nikogo nie szokuje. Wydaje się też, że przy tak niskim bezrobociu (poniżej 4 proc.) tempo przyrostu zatrudnienia w końcu musi zwolnić. Dlatego też kluczowym nośnikiem informacji o kondycji rynku pracy, zwłaszcza w kontekście perspektyw polityki Fed staje się dynamika wynagrodzeń. Dane te oczywiście poznamy w piątek, ale już dziś wieczorem rąbka tajemnicy odnośnie do siły szerszych tendencji może uchylić Beżowa Księga Fed zawierająca opis koniunktury w poszczególnych regionach.

EUR/USD po pokonaniu mało istotnych oporów 1,16 i 1,1620 kontynuuje odbicie w kierunku spadkowej linii trendu i serii lokalnych szczytów, przy których kurs zawracał (1,1720-50). Pozwala na to uspokojenie na rynkach długu. Rentowność włoskiej dziesięciolatki spada dziś 30 pb. W tym samym czasie notowany jest odpływ kapitału od bezpiecznych, niemieckich bundów oraz wzrost dochodowości długu USA 10Y o prawie 10 pb. EUR/PLN zawraca z okolic jesiennych szczytów 4,3350 i spada pod 4,31. USD/JPY walczy o powrót ponad 109,00, ale wzrostowy scenariusz wzmocni dopiero przełamanie 110,00. Na włoskiej giełdzie niemal 2- proc. zwyżka, a futures na DAX rośnie 0,7 proc. i do 12755 pkt.

We wtorek prezydent Donald Trump powiedział, że jego administracja wznawia plany nałożenia ceł na chiński import o wartości 50 mld USD. Planuje się również wprowadzić ograniczenia na chińskie inwestycje w sektor technologiczny. Chiny, zarówno jak i rynek, nie oczekiwały podobnego kroku ze strony USA. Spekuluje się, że to jest już znana rynkom strategia wywierania wpływu USA na swoich partnerów, tym bardziej że trzecia runda negocjacji handlowych z Chinami jest już blisko i odbędzie się 2-4 czerwca w Pekinie.

Dzisiejsze nastroje rynków po wczorajszej wyprzedaży włoskich obligacji są nieco bardziej spokojne. Wywindowana wczoraj rentowność włoskich 10-latek do 3,35 proc. spada dziś poniżej 3 proc., a spread z niemieckimi bundami zawęża się do 267 punktów bazowych. Zawirowania na włoskiej scenie politycznej przyjmują charakter rutynowy, a więc rynki przechodzą w tryb oczekiwania: w najbliższe dni zostaną opublikowane wskaźniki inflacji i PMI dla strefy euro.

Eurodolar osiągnął średnioterminowy cel dla spadków czyli październikowy dołek 1,1550. EUR/PLN doszedł do 4,3350, czyli między innymi szczytu z ubiegłej jesieni. Przy braku danych makroekonomicznych nastroje inwestorów wyznaczały dotychczas przede wszystkim chaos na włoskiej scenie politycznej i i obawy przed powrotem kryzysu zadłużeniowego. W drugiej części tygodnia uwaga powinna skupić się także na danych makro.

Kurs USD/JPY wczoraj spadł w kierunku 108,00, ale w cenach zamknięcia nadal nie sforsowano wiarygodnie kluczowej dla utrzymania szerszej tendencji wzrostowej strefy wokół 108,50-70. Trzy najbliższe wsparcia to 108,10, 107,60 oraz 107,20. Opory to 108,90, 109,40, ale barierą o największym znaczeniu jest obecnie 109,80.

Druga część sesji europejskiej to odreagowanie głównych indeksów. Francuski CAC40 natrafił na istotne wsparcie: dołki z 23 kwietnia oraz okolice zniesienia wewnętrznego 38.2 proc. Odbicie jest na tyle dynamiczne, że można zakładać, że kształtuje nam się lokalny dolek. Sygnal kupna został wygenerowany przez oscylator stochastyczny, który wyszedł ze strefy wyprzedania