Rynek & Raporty

Fed zgodnie z oczekiwaniami utrzymał przedział wahań dla stopy rezerw federalnych na 2,25-2,50 proc., ale obniżył stopę dla depozytów powyżej rezerw obowiązkowych (Interest Rate On Excess Reserves, IOER) do 2,35 proc. z 2,40 proc. Jest to techniczna zmiana, częściowo oczekiwania. W komunikacie stwierdzono, że w swoim nastawieniu bank pozostanie cierpliwy, gospodarka jest solidna. Zmienił się język dotyczący inflacji – Fed już nie uznaje słabości inflacji jako przejściowej, za to teraz całościowo ocenia inflację jako stłumioną i pozostającą poniżej celu 2 proc. Jest to jedyny element decyzji, który wybrzmiewa gołębio, choć w granicach rynkowych przewidywań. USD reaguje skromną przeceną – EUR/USD skoczył z 1,1245 do 1,1260.

Mamy pierwsze oznaki, że gospodarki Chin i strefy euro wygrzebują się z przejściowych kłopotów, podczas gdy kondycja USA pozostaje solidna. Jednak za szybszym ożywieniem nie idzie mocniejsza inflacja, co z jednej strony przyprawia bankierów centralnych o ból głowy, ale z drugiej daje idealny pretekst, by zastopować plany normalizacji polityki pieniężnej. Niezależnie jak bardzo bankierzy centralni powątpiewają w kruchość globalnego wzrostu, na wszelki wypadek wolą zaoferować luźniejsze warunki monetarne i dać przestrzeń dla rynkowego entuzjazmu. Spodziewany w drugiej połowie roku rajd ryzyka staje się coraz bardziej realny.

Jednym z ważniejszych odczytów makro w tym tygodniu jest indeks ISM dla przemysłu USA, który zostanie opublikowany 1 maja o 16:00. Rynek oczekuje skromnego spadku z 55,3 do 55 pkt. Cennych wskazówek przed publikacją tradycyjnie dostarcza seria publikacji regionalnych barometrów koniunktury. Wskaźniki takie jak Richmond Fed, Dallas Fed czy Philly Fed tradycyjnie wykazują dużą zmienność z miesiąca na miesiąc i mają małą moc predykcyjną. Ich znaczenie rośnie jednak gdy będziemy analizować zmiany średniej wartości pięciu indeksów. Bazując właśnie na historycznych zależnościach pomiędzy przeciętną wartością regionalnych wskaźników i ISM dla przemysłu można spodziewać się odczytu w okolicy 53,5 pkt. Warto też odnotować, że jedynie indeks NY Empire State wypadł lepiej od szacunków – pozostałe dość wyraźnie rozczarowały.

Kurs kontraktu CFD na DAX ponownie notuje skromną zmiane procentową. Obroniony został ważny lokalny poziom wsparcia w okolicy 12270-12290 pkt. Krótkoterminowym oporem jest seria szczytów w przedziale 12360 -12400 pkt.

GBP/USD jest najwyżej do tygodnia i wreszcie widzimy przebudzenie popytu na funta po serii słabych sesji. Do już widocznej na wielu parach presji na odchodzenie od dolara na koniec miesiąca dochodzą nadzieje na postępy w rozmowach brexitu. Ten ostatni element służy wyłącznie jako pretekst do spekulacyjnego kupowania funta. Jedyne, na czym można go oprzeć, to doniesienia anonimowych członków Partii Pracy, którzy mają dostęp do szczegółów rozmów prowadzonych przez premier May z liderem opozycji Corbynem. Zatem nic pewnego, ale rynek funta nabrał rozpędu. GBP/USD przełamał średnie 100- i 200-sesyjne i podchodzi pod linię trendu spadkowego (~1,2990). Nie zdziwię się, jeśli przebije się dalej – potem uwaga na 1,3018 (szczyt z 23 kwietnia), choć istotny opór leży dopiero na 1,3132 (szczyt z 12 kwietnia).

Po zeszłym tygodniu zostawiliśmy EUR/USD z przełamaniem dotychczasowych tegorocznych dołków (1,1176), dwoma świecami dziennymi bez powrotu ponad wsparcie/opór i pro-spadkową wymowę świecy tygodniowej. A jednak wczoraj rynek zdołał przebić się z powrotem ponad 1,1180, a dziś testuje 1,12. Mamy koniec miesiąca i rynek preferuje odwijanie długich pozycji w USD, a to istotna siła, by negować sygnały techniczne (lub tworzyć nowe). Odbicie ma pole, by pójść dalej co najmniej do 1,1225 przed kolejnym oporem na 1,1250/60. Okolice 1,1175 wracają jako krótkoterminowe wsparcie.

Kwietniowe indeksy PMI z Chin wypadły niżej niż miesiąc temu, ale w szczegółach wyniki nie wyglądają wcale źle. Rynek realizuje umiarkowane rozczarowanie przemieszane z porządkowaniem pozycji na koniec miesiąca. Środa jest dniem wolnym na wielu rynkach, co oznacza, że już dziś trzeba się ustawiać pod jutrzejszą decyzję FOMC.

Indeks PCE Core (cen bazowych wydatków konsumpcyjnych) wpisuje się w negatywny wydźwięk deflatora PCE w raporcie o kwartalnym PKB z piątku. PCE Core osłabił się w marcu do 1,6 proc. r/r przy prog. 1,7 proc. W pierwszej reakcji USD tracił, gdyż dane wzmacniają oczekiwania na podtrzymanie gołębiej retoryki Fed. Jednak szybko widzimy odreagowanie, gdyż inwestorzy byli nastawieni na słabość w danych, stąd dzisiejszy raport nie jest dużą niespodzianką. Netto widać nieco ulgi w notowaniach dolara: EUR/USD cofnął się kilka pipsów pod 1,1150, USD/JPY zaczyna doganiać rynek akcji i rośnie do 111,75.

Trzeci dzień, jak EUR/USD nie może powrócić ponad 1,1176, tj. wsparcie po dołach z marca i początku kwietnia. Zamknięcie świecy tygodniowej poniżej tego poziomu ma wymowę negatywną, a jednak w piątek rynek nie był w stanie pociągnąć kursu dalej w stronę 1,11. Taka niemoc EUR/USD nie raz w ostatnich miesiącach przeradzała się w bolesny ruch powrotny, który zaskakiwał inwestorów co bardziej agresywnie nastawionych na wyłamanie z trendu bocznego. Osobiście nie mam przekonania dla żadnego kierunku. Ponadto ten tydzień przynosi PKB z Eurolandu, posiedzenie FOMC, NFP i przełom miesiąca. Powodów do zmienności nie brakuje i szarpnięcia mogą złamać niejeden poziom techniczny. Na razie pozostaje obserwować kurs przy 1,1176/85 i 1,1225 od góry oraz 1,1110/20 i 1,1070 od dołu.