Rynek & Raporty

W październiku w Kanadzie ubyło 1,8 tys. etatów. Oczekiwano odczytu na poziomie +15 tys. a poprzednio wskaźnik przybrał fenomenalną wartość 53,7 tys. (jednocześnie przy pożądanej strukturze zatrudnienia na pełny i niepełny etat). Tym razem ubyło kilkanaście tysięcy miejsc pracy na pełen etat i przybyło kilkanaście tysięcy na część etatu. Jest to ewidentnie negatywne. Rynek zakładał, że stopa bezrobocia utrzyma się na 5,5 proc. i oczekiwania te zostały potwierdzone. Sytuację ratuje przyśpieszenie dynamiki wynagrodzeń z 4,3 do 4,4 proc. rok do roku przy oczekiwanym wyhamowaniu do 4,2 proc. USD/CAD przed danymi był przy 1,32 i rósł 0,25 proc. Po odczycie podbija dodatkowe 25 pipsów i traci już 0,5 proc.

Kontrakty na najważniejsze indeksy giełdowe w piątkowe popołudnie sa na skromnych minusach. Futures na WIG20 radzi sobie gorzej od najważniejszych z nich i jest ponad 0,5 proc. pod kreską. Kurs spada pod 2270 pkt. Ważne wsparcia są ulokowane kilkanaście punktów niżej a oporem jest okolica 2285 pkt. Od początki miesiąca WIG20 wzrósł ponad 3 proc. Tylko 4 spółki w tym czasie straciły. Kurs DINO spadł 4 proc. a PEKAO SA 2,6 proc. Skromne zniżki stały się udziałem papierów LOTOS i PLAY. W ostatnich dniach prym wiodły spółki wydobywcze. KGHM podrożał 15 proc. JSW jest 9 proc. wyżej niż na koniec października i próbuje zbudować długoterminowy dołek i wyrwać się z dwuletniego trendu spadkowego. Notowania podlegają znacznej zmienności: przedział wahań z tego tygodnia to niemal 5 zł, co stanowi około 25 proc. wyceny akcji na koniec października. Bardzo wyraźnie podrożały też akcje spółek Tauron i PGE.

Fed chciałby zrobić pauzę. Dane, które napłynęły od posiedzenia tym razem nie zbudowały przekonania, że władze monetarne będą zmuszone do kontynuacji luzowania niedalekiej przyszłości. wbrew swojemu nastawieniu. A tak było przecież i po lipcowym posiedzeniu, i po posiedzeniu wrześniowym. Teraz skłonność do cięcia jest mniejsza i nie ma też oznak, że jest ono nieodzowne. Dane z rynku pracy były przyzwoite, ISM dla usług jednoznacznie pozytywnie zaskoczył. Pozwoliło to na odbicie rentowności długu i wyraźne odzyskanie równowagi przez wcześniej przecenianego dolara.

EUR/USD przełamał wczoraj ważny poziom wsparcia, na który składają się linia szyi podwójnego szczytu oraz 38,2 proc. zniesienia Fibo kilkutygodniowych zwyżek oraz lokalny szczyt z pierwszej połowy października. Ostatnim wsparciem, które blokuje drogę do 1,10 jest 55- sesyjna średni ruchoma leżąca przy 1,1040. Szybkie odbicie ponad 1,1070 negowałoby negatywny układ w notowaniach. Kolejny krótkoterminowy poziom to 1,1090.

Inwestorzy chcieliby nadal optymistycznie patrzeć na stan negocjacji handlowych, ale jednocześnie nerwowo reagują na informacje wskazujące, ze postęp rozmów jest nikły. Tydzień nie przynosi zatem jednoznacznego rozstrzygnięcia w notowaniach wielu par walutowych, które znajdują się w newralgicznym położeniu. Sytuacja przypomina pojedynek bokserski, w którym jeden z walczących jest na linach, ale jego przegranej nie można przesądzić.

Po gołębim wydźwięku decyzji Bank Anglii (stopa proc. bez zmian, ale dwa głosy za obniżką), przekaz z konferencji prasowej prezesa Carneya także ma ostrożne zabarwienie. Stwierdza on, że niepewność wokół brexitu doprowadziła do osłabienia konsumpcji i wyhamowania aktywności inwestycyjnej. Zaznaczył jednak, że stopniowe zacieśnianie monetarne może być konieczne, jeśli gospodarka zaskoczy pozytywnie, kiedy niepewność się ulotni. Podobnie luzowanie może wchodzić w grę, ale na razie polityka jest oceniania jako właściwa. GBP/USD stabilizuje się przy 1,2820.

Bank Anglii zgodnie z oczekiwaniami utrzymał główną stopę procentową na 0,75 proc., ale niespodzianką są dwa głosy (Saunders, Haskel) za obniżką o 25 pb. GBP/USD zanurkował do 1,2820 z 1,2860.

Jak na razie wzrosty cen ropy naftowej WTI zostały zatrzymane na średniej 200-sesyjnej (57,2). Choć wczoraj zanosiło się na trwałe przebicie, to nie pomogły informacje fundamentalne – silny wzrost zapasów surowca w USA (8 mln baryłek) oraz doniesienia, że OPEC i sojusznicy na szczycie w grudniu nie zdecydują o ograniczeniu wydobycia. Mimo to kurs pozostanie w trendzie wzrostowym z celem w okolicach 60 (dołek z maja/szczyt z lipca). Scenariusz wzrostowy będzie utrzymywany, o ile kurs nie spadnie poniżej 53,7 (dołek z 31 października). Po drodze słabym wsparciem jest 54,9 (szczyt z połowy października).

Po silnym spadku z wtorku i naruszeniu 1480 kolejne dni nie przyniosły kontynuacji przeceny i cena złota pozostaje zamknięta w konsolidacji. Oporem jest strefa wyznaczona po lokalnych szczytach od 1419 aż do 1435. Pole do spadków zawężą się przez podchodzącą średnią 100-sesyjną (1476). Niżej wsparciem jest dołek z września na 1458,93. Epizody z ubiegłego miesiąca sugerowały, że to strona popytowa jest bardziej chętna szukać pretekstu do wybicia góra, ale kolejne porażki mogą w końcu przynieść kapitulację. Na razie jednak nie widać, aby któraś ze stron chciała przejąć inicjatywę.