Rynek & Raporty

Przy całym wybuchu zmienności w notowaniach EUR/USD z ostatnich kilkudziesięciu godzin (spadek po decyzji Fed do 1,1730, powrót do 1,1850 i załamanie pod 1,16), EUR/PLN pozostaje w fazie uśpienia. Przez cały tydzień kurs zamknięty jest w zaledwie trzygroszowym przedziale wahań 4,2630-4,2910 i jego średnia wartość to 4,27. To wyraźne wygaszenie zmienności, wszak w drugiej połowie maja i w pierwszych dniach czerwca wiele było sesji o większym dziennym dystansie między maksimum i minimum kursu. Ewidentnie stał się to punkt krótkoterminowej równowagi. Zasięg wzrostów został zrealizowany przy 4,3350, ale w obecnym środowisku podaż złotego aktywuje się przed wsparciem 4,24-25. Oczekujemy zachowania konsolidacyjnego charakteru notowań i nieznacznego przesunięcia się środka obowiązującego przedziału wahań w kierunku 4,30.

Kolejna próba naruszenia 1,1820-50 zakończyła się bolesnym fiaskiem, wybiciem ważnego wsparcia 1,1730-50 i runięciem kursu w kierunku majowego dołka 1,1510. Po jego przebiciu kolejnymi wsparciami byłyby 1,1470 i 200 tygodniowa średnia w okolicach 1,14. Opory to 1,1620, 1,1730 i 1,1850.

Prezes Draghi został zapytany, czy fraza na temat forward guidance „do końca lata” oznacza, że wrzesień 2019 r. wchodzi w grę jako termin podwyżki, odpowiedział: „jeśli mielibyśmy na myśli wrzesień, powiedzielibyśmy wrzesień”. W ten sposób nawet dotychczasowe zachowawcze prognozy terminu potencjalnej podwyżki stóp procentowych przed końcem III kw. stają pod znakiem zapytaniem. Kolejny gołębi cios w EUR. EUR/USD wyznacza lokalny dołek na 1,1664. Najbliższe wsparcia to: 1,1653 (dołek z 5 czerwca), 1,1611 i 1,1510 (dołek z 29 maja). Euro wygląda bardzo niepewnie bez oznak walki o odbicie.

Seria Q&A wystartowała i pierwsze pytanie dotyczy terminu pierwszej podwyżki stóp procentowych. Draghi przypomniał, że EBC tylko określiło, że stopy pozostaną niezmienione co najmniej do końca lata 2019 r. Rada nie dyskutowała, kiedy przeprowadzić pierwszą podwyżkę. Rada uważa, że kondycja gospodarki pozwala na zakończenie QE, ale ryzyka dla perspektyw nakazują pozostawić łagodną politykę w kwestii stóp procentowych. Draghi na swój sposób mówi, że z gospodarką jest w porządku, ale nie tak, by dyskutować o stopach. Przypomnienie gołębiego forward guidance spycha EUR/USD pod 1,1710.

Majowa sprzedaż detaliczna USA wypada dwa razy mocniej niż zakładały prognozy: wzrost wyniósł 0,8 proc. m/m przy prog. 0,4 proc. Sprzedaż bazowa, trafiająca do wyliczeń PKB, wypadłą lekko mocniej na 0,5 proc. (prog. 0,4 proc.). W obu przypadkach wyliczenia kwietniowe poddano rewizji w górę 0,1 pp. Dane są pozytywne, choć za chwilę zginą w tle konferencji prasowej prezesa EBC Draghiego. Niemniej jednak rynek dostał kolejny powód, by spychać EUR/USD niżej, ale wszystko będzie zależeć od Draghiego.

Komunikat o zakończeniu QE w grudniu 2018 r. był jastrzębią niespodzianką w komunikacie prasowym EBC, jednak bank ujął gołębie akcenty w informacji. EBC wzmocnił forward guidance dotyczący stóp procentowych, które mają pozostać niezmienione co najmniej do końca lata 2019 r., a zmiana nastawienia pozostaje uzależniona od stabilizacji ścieżki inflacji. Zatem pomimo ustalenia daty zakończenia QE, EBC postarał się zahamować spekulacje o ewentualnym wcześniej terminie startu podwyżek. EUR nie podoba się ten element i EUR/USD schodzi do 1,1764.

USD/JPY nie podołała atakowi w stronę 111 i od tego momentu widzimy systematyczne osuwanie się kursu z testem 110 dziś rano. Z technicznego punktu widzenia niepokojąco wygląda knot świecy wyrysowany po decyzji FOMC w środę wieczorem, który będzie wisiał nad handlem i zachęcał podaż do większej aktywności. Przestrzeń do cofnięcia jest otwarta aż do 109,20; następny opór to 108,70. Wzrosty, jeśli powrócą, prawdopodobnie będą budowane mozolnie, jak przez większą część tego tygodnia. Wczorajsze szczyty na 110,85 będą pierwszą przeszkodą.

Złoty pozostaje praktycznie bez zmian po decyzji FOMC i lokalny rynek czeka teraz na EBC. Zachowany zostaje wąski kanał 4,26-4,30 z jeszcze węższym zakresem wahań w środę. Złoty dostaje od innych walut rynków wschodzących, które mocniej reagowały na jastrzębi komunikat Fed wczoraj wieczorem, co wzmacnia moje przekonanie, że polska waluta powinna teraz być bardziej odporna na zewnętrzne szoki, co powinno zamykać handel pod 4,30. Z drugiej strony pozostające w odwodzie napięcia handlowe nie pozwalaj na mocniejszy ruch w stronę 4,25. Dziś rano finalny PCI z Polski wyszedł nieco mocniejszy w ujęciu miesięcznym (0,2 proc. m/m, poprz. 0,1 proc.), ale wskaźnik roczny został na 1,7 proc., co jest neutralne dla PLN. Nic mi nie mówi, abyśmy mieli szybko wyrwać się z tego marazmu.

Dolar próbował skorzystać na jastrzębim wydźwięku decyzji Fed, ale poniósł porażkę bez wsparcia rentowności obligacji skarbowych i przy natłoku innych spraw w tym tygodniu. Dzisiejsza decyzja EBC jest jedną z tych spraw, gdzie może nie brakować niespodzianek. A w odwodzie wciąż mamy napięcia handlowe.