Przegląd rynku złota w maju 2026: jak odnaleźć się w okresie konsolidacji?

Rynek metali szlachetnych wszedł w fazę konsolidacji. Ceny pozostają w trendzie bocznym, podczas gdy pozycje spekulacyjne ulegają korekcie. Choć na krótkoterminowe wahania wpływały napięcia geopolityczne na Bliskim Wschodzie oraz zmienność kursu dolara amerykańskiego, fundamentalne czynniki długoterminowe nadal stanowią oparcie dla notowań kruszcu.

Osłabienie zainteresowania inwestorów i obniżka depozytów zabezpieczających

W ostatnim czasie metale szlachetne „dreptały w miejscu”, co wiązało się ze spadkiem zmienności historycznej i implikowanej. W odpowiedzi na te tendencje, 24 kwietnia Chicago Mercantile Exchange (CME) obniżyła wymogi dotyczące depozytów zabezpieczających (margin) dla kontraktów terminowych na metale szlachetne.

Depozyt zabezpieczający dla złota spadł do 6% wartości nominalnej kontraktu.
W przypadku srebra i platyny wymogi te obniżono do 11%.

Pomimo tych cięć, dzienny wolumen obrotu pozostaje na niskim poziomie – w ostatnich dwóch tygodniach kwietnia spadł o około 70% w porównaniu z końcówką stycznia. Brak aktywnej wymiany handlowej doprowadził do systematycznego odpływu kruszcu ze skarbców zatwierdzonych przez giełdę COMEX.

Rekordowa podaż przy rosnących kosztach wydobycia

Rok 2025 był przełomowy dla podaży złota – produkcja kopalniana osiągnęła rekordowy poziom 3 814,6 t. Tendencja ta utrzymała się w pierwszym kwartale 2026 roku, w którym szacowane wydobycie wyniosło 884,7 t, co oznacza wzrost o 2,4% rok do roku.

Czynniki wzrostu: Wyniki te wsparło zwiększone wydobycie w Ghanie, Kanadzie i Indonezji, a także dokładniejsze dane dotyczące górnictwa rzemieślniczego.
Wyzwania produkcyjne: Wzrost był częściowo hamowany przez przestoje w Chinach (spowodowane wypadkami śmiertelnymi) oraz trudne warunki pogodowe w Australii.
Rosnące koszty: Pod koniec 2025 roku pełny koszt utrzymania wydobycia (AISC) wzrósł do 1 706 USD/oz, co wynikało z wyższych nakładów kapitałowych i opłat licencyjnych.

Prognozuje się, że całkowita podaż złota w 2026 roku wyniesie 5 175 t, co stanowi skromny wzrost o 0,6% w skali roku.

Rozbieżny popyt: jubilerstwo kontra inwestycje

Początek 2026 roku na rynku złota upłynął pod znakiem skrajnych tendencji w dwóch kluczowych sektorach. Podczas gdy konsumpcja w branży jubilerskiej wyraźnie wyhamowała, inwestycje w fizyczne sztabki wykazały niezwykłą siłę.

Popyt jubilerski na wieloletnich minimach

W pierwszym kwartale popyt w branży jubilerskiej spadł do poziomu 335 t, co jest najniższym wynikiem od czasu pandemii. Przyczynami tego stanu rzeczy były:

Wysokie ceny kruszcu.
Zmiany w podatku VAT w Chinach oraz cła w USA.
Napięcia geopolityczne na Bliskim Wschodzie.

Skokowy wzrost popytu na sztabki i monety

Zupełnie inaczej sytuacja wygląda w segmencie sztabek i monet, gdzie w pierwszym kwartale popyt wzrósł o 42% rok do roku, osiągając poziom 473,6 t. Liderem tego wzrostu były Chiny, odpowiadające za 43,7% globalnego popytu. Inwestorzy w tym kraju odchodzili od słabo radzących sobie aktywów, wybierając złoto jako formę ochrony portfela.

Aktywność banków centralnych i perspektywy makroekonomiczne

Zakupy sektora oficjalnego pozostają kluczowym filarem rynku. W pierwszym kwartale 2026 roku banki centralne nabyły łącznie 243,7 t złota. Do głównych kupców należały Polska, Uzbekistan i Kazachstan, co potwierdza trwałe zainteresowanie kruszcem w obliczu podwyższonego ryzyka geopolitycznego i gospodarczego.

Z perspektywy makroekonomicznej, nierównowaga fiskalna w USA oraz pogarszający się bilans obrotów bieżących będą prawdopodobnie wywierać presję na dolara w dłuższym terminie, co stanowi stały czynnik wspierający ceny złota. Choć w krótkim okresie metale mogą ponownie testować swoje 200-dniowe średnie kroczące, oczyszczenie rynku z nadmiernych pozycji spekulacyjnych sugeruje, że jest on gotowy na odbicie, gdy tylko uwaga inwestorów ponownie skupi się na fundamentalnych problemach gospodarczych.