Bezpośrednim ryzykiem dla rynku bylaby utrata części irańskiej podaży. Iran produkuje obecnie około 3,2–3,4 mln baryłek ropy dziennie, a wraz z kondensatem około 5 mln baryłek, co odpowiada około 5 procentom globalnej produkcji. Eksport ropy oscyluje w przedziale 1,6–1,9 mln baryłek dziennie, przy czym kluczowym odbiorcą pozostają Chiny. W przypadku ataku część tej podaży mogłaby zostać czasowo wyłączona z rynku. Teoretycznie luka mogłaby zostać częściowo zrekompensowana przez kraje OPEC dysponujące wolnymi mocami wydobywczymi, przede wszystkim Arabię Saudyjską, Irak i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Dodatkowo rynek ropy wciąż znajduje się w umiarkowanej nadpodaży, choć bufor ten zmniejszył się w wyniku zakłóceń produkcji m.in. w Kazachstanie i Rosji.

Znacznie poważniejszym zagrożeniem byłaby jednak destabilizacja transportu przez Cieśninę Ormuz. Codziennie przepływa tam ponad 20 mln baryłek ropy, czyli około jednej czwartej światowego morskiego handlu tym surowcem. Nawet częściowe ograniczenie żeglugi, wynikające z podwyższonego ryzyka militarnego, mogłoby istotnie zakłócić globalne dostawy. Alternatywne trasy lądowe mają ograniczoną przepustowość i w dużej mierze są już wykorzystywane. W takiej sytuacji nie tylko irańska podaż, ale również eksport innych producentów z regionu zostałby utrudniony. Skutkiem byłoby gwałtowne zacieśnienie rynku, szybki spadek zapasów oraz silny wzrost cen. Szacunki wskazują, że procentowy wzrost cen mógłby być wielokrotnie wiekszy niż skala fizycznego ubytku podaży.

Rynek w ostatnich tygodniach zaczął już dyskontować rosnące ryzyko geopolityczne. Od początku lutego cena ropy Brent wzrosła o około 10 procent, przekraczając 72 dolary za baryłkę, co jest najwyższym poziomem od blisko siedmiu miesięcy. Wzrost ten w dużej mierze wynika z rozszerzenia premii za ryzyko, a nie z fundamentów popytowo-podażowych. Widać to także w strukturze terminowej rynku, gdzie wyraźnie wzrosły różnice cen między kontraktami krótkoterminowymi a długoterminowymi. Taka konfiguracja wskazuje, że inwestorzy obawiają się krótkookresowych zakłócen podaży.