Argument o zagrożeniu gwałtowną deprecjacją dolara wydaje się słaby. Mimo że w ostatnich dwunastu miesiącach dolar osłabił się o około 12 procent wobec euro i o 8 procent w ujęciu efektywnego kursu handlowego, w perspektywie dwudziestoletniej pozostaje relatywnie mocny, a wedlug parytetu siły nabywczej nadal jest wysoko wyceniony względem euro. Administracja opiera się więc głównie na tezie o dużym i poważnym deficycie bilansu płatniczego. Problem polega na tym, że w sensie księgowym bilans płatniczy zawsze się równoważy, co tworzy pole do interpretacyjnej niejednoznaczności.

Rząd wskazuje na deficyt na rachunku obrotów bieżących wynoszący około 4 procent PKB w 2024 r. oraz rosnącą ujemną pozycję inwestycyjną netto Stanów Zjednoczonych. O ile sam deficyt obrotów bieżących nie odbiega istotnie od poziomów z lat 2006 do 2012, o tyle struktura finansowania budzi większe obawy. Szczególnie niepokojący jest spadek salda dochodów pierwotnych. Po raz pierwszy od 1960 r. USA odnotowały w 2024 r. niewielki deficyt w tej kategorii. Jednocześnie zagraniczne aktywa netto w rękach cudzoziemców wzrosły do około 88 procent PKB, podczas gdy w 2006 r. USA były jeszcze wierzycielem netto. Odwrócenie pozycji w inwestycjach bezpośrednich i portfelowych tłumaczy pogorszenie dochodów z zagranicy i może w przyszłości generować napięcia.

Z punktu widzenia rynku kluczowe jest to, że nowa podstawa prawna ceł również może zostać zakwestionowana w sądach. Oznacza to nie tylko niepewność co do przyszłości taryf, lecz także co do już wygenerowanych dochodów budżetowych w sytuacji i tak wysokiego deficytu fiskalnego USA. To podwójne ryzyko o charakterze politycznym i fiskalnym zwiększa podatność dolara na gwałtowne ruchy w momentach eskalacji napięć.

Doświadczenia z ostatnich miesięcy pokazują, że dolar reaguje asymetrycznie. W okresach względnego spokoju stabilizuje się, natomiast w momentach politycznych wstrząsów potrafi tracić kilka procent w ciągu dni lub tygodni. W obecnym otoczeniu ryzyko nagłych, politycznie wywołanych osłabień pozostaje istotnym czynnikiem, który inwestorzy powinni uwzględniać w wycenie amerykańskiej waluty.

Raport Nvidii

Powrót względnego spokoju na spółkach technologicznych może okazać się jedynie przejściowy, ponieważ rynek czeka na publikację wyników Nvidii, które w obecnym otoczeniu mają znaczenie wykraczające poza samą spółkę. Przy utrzymującej się nerwowości wokół wycen związanych ze sztuczną inteligencją, same wyniki zgodne z konsensusem mogą nie wystarczyć. Aby wyraźnie uspokoic inwestorów, potrzebne byłoby zarówno przebicie oczekiwań, jak i mocne prognozy na kolejne kwartały. Na tym etapie potencjalne negatywne konsekwencje rozczarowania wydają się większe niż pozytywny efekt ewentualnego zaskoczenia in plus, zwłaszcza w kontekście globalnego apetytu na ryzyko.