Wzrost cen fizycznych kontraktow pozostaje znacznie silniejszy niż w przypadku instrumentów finansowych. Notowania kontraktów terminowych na ropę Brent wzrosły o około 7 proc., przekraczając poziom 100 USD za baryłkę, co nadal pozostaje poniżej historycznego maksimum z 2008 roku. Ta rozbieżność między rynkiem fizycznym a rynkiem terminowym wskazuje na narastające napięcia podażowe oraz rosnącą premię za natychmiastową dostępność surowca.

Głównym czynnikiem stojącym za tym zjawiskiem jest de facto ograniczenie przepływu ropy przez Cieśninę Ormuz, wynikające z planów blokady transportu morskiego przez Stany Zjednoczone. Brak porozumienia między Waszyngtonem a Teheranem zwiększa ryzyko długotrwałych zakłóceń eksportu ropy z regionu, co zmusza odbiorców w Europie i Azji do intensywnego poszukiwania alternatywnych źródeł dostaw. W efekcie popyt na dostępne ładunki natychmiastowe gwałtownie rośnie, prowadząc do silnego wzrostu cen w tym segmencie rynku.

Sytuacja ta wyraźnie pokazuje rosnącą dysfunkcję rynku fizycznego. Jak podkreślił prezes Repsol, Josu Jon Imaz, transakcje fizyczne znajdują się obecnie pod silną presją, co odzwierciedla trudności w zapewnieniu bieżących dostaw. W praktyce oznacza to, że dostępność surowca staje się kluczowym czynnikiem cenotwórczym, a nie jedynie oczekiwania dotyczące przyszłej równowagi popytu i podaży.

W krótkim okresie można oczekiwać utrzymania wysokiej zmienności cen ropy, przy czym kluczowym czynnikiem pozostanie rozwój sytuacji w rejonie Cieśniny Ormuz. Jeśli ograniczenia w przepływie surowca utrzymają się, presja na rynku fizycznym może się jeszcze nasilić, prowadząc do dalszego wzrostu premii za natychmiastową dostawę. Z kolei ewentualne odblokowanie szlaku transportowego mogłoby doprowadzić do szybkiej normalizacji różnic między rynkiem fizycznym a terminowym.

Obecna sytuacja stanowi klasyczny przykład szoku podażowego, w którym ograniczenia logistyczne i geopolityczne prowadzą do gwałtownego wzrostu cen w krótkim terminie, niezależnie od długoterminowych fundamentów rynku. W konsekwencji rynek ropy pozostaje wrażliwy na wszelkie sygnały dotyczące bezpieczenstwa transportu oraz realnej dostępności surowca, a nie tylko na dane makroekonomiczne czy prognozy popytu.