Jeszcze kilka tygodni temu sytuacja była znacznie bardziej napięta. Napływ chłodnego frontu atmosferycznego istotnie zwiększył popyt na gaz, co przełożyło się na wyraźnie szybsze opróżnianie magazynów. Obecnie tempo wypływu gazu z magazynów znacząco się obniżyło. Jeśli łagodna pogoda utrzyma się zgodnie z aktualnymi prognozami, w najbliższych dwóch tygodniach można oczekiwać dalszej stabilizacji lub nawet dodatkowego ograniczenia poboru surowca. Oznacza to, że do końca sezonu grzewczego pozostało już niewiele czasu, w którym wypływy z magazynów będą przewyższać bieżące dostawy.

Doświadczenia z ubiegłego roku pokazują, że około dwudziestego marca bilans sezonowy uległ odwróceniu i ponownie zaczęły dominować zatłoczenia magazynów nad ich opróżnianiem. Jeśli podobny scenariusz powtórzy się również w tym roku, presja na dalszy spadek zapasów okaze się ograniczona. Rynek pozostaje jednak bardzo wrażliwy na zmiany prognoz. Ewentualny powrót niższych temperatur mógłby ponownie zwiększyć zużycie gazu i doprowadzić do wyraźniejszego obniżenia poziomu magazynów.

Mimo krótkoterminowego uspokojenia sytuacji zasadniczym wyzwaniem pozostaje odbudowa zapasów przed kolejną zimą. Poziom napełnienia magazynów po zakończeniu sezonu grzewczego będzie kluczowy dla kształtowania cen w miesiącach letnich. Im niższy będzie punkt wyjścia, tym większa presja na zakupy gazu w okresie letnim, co może prowadzić do podwyższonej zmienności cen.

W Niemczech ponownie nasiliły się dyskusje na temat utworzenia strategicznej rezerwy gazu, która miałaby zwiększyć odporność systemu energetycznego na nagłe szoki podażowe i skoki cen. Tego rodzaju rozwiązanie mogłoby ograniczyć ryzyko gwałtownych wahań rynkowych w sytuacjach kryzysowych, choć wiązałoby się z dodatkowymi kosztami po stronie państwa lub odbiorców koncowych.

Czynnikiem ryzyka dla europejskiego rynku gazu pozostaje także sytuacja geopolityczna, w szczególności możliwość eskalacji konfliktu pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Iranem. Bezpośredni import skroplonego gazu ziemnego z tego regionu do Europy jest ograniczony, jednak ewentualne zakłócenia dostaw mogłyby zwiększyć globalny popyt na gaz skroplony z innych kierunków. W rezultacie Europa musiałaby silniej konkurować o dostępne ładunki z odbiorcami azjatyckimi, co mogłoby przełożyć się na wzrost cen.

Obecna stabilizacja cen gazu w Europie wynika przede wszystkim z korzystnych warunków pogodowych i sezonowego osłabienia popytu. Strukturalne wyzwania związane z poziomem zapasów, koniecznością ich odbudowy oraz ryzykiem geopolitycznym pozostają jednak aktualne i mogą w kolejnych miesiącach ponownie zwiększyć zmienność rynku.