Źródła wcześniejszego wzrostu cen metali szlachetnych są jednak nietypowe na tle historycznym. W przeciwieństwie do poprzednich epizodów silnej hossy, ostatni rajd cen złota nie był wspierany ani wyraźnym spadkiem stóp procentowych, ani wzrostem długoterminowych oczekiwań inflacyjnych. W Stanach Zjednoczonych rynek zakłada obecnie jedynie dwie dalsze obniżki stóp procentowych do poziomu około 3 proc. do końca roku, a długoterminowe oczekiwania inflacyjne pozostają stabilne, nieco poniżej 2,5 proc. Tymczasem modele wyceny fundamentalnej, oparte na czynnikach makroekonomicznych, wskazują, że nawet po ostatniej korekcie cena złota znajduje się o około 2000 dolarów za uncję powyżej poziomu uzasadnionego fundamentami w horyzoncie ostatnich trzech lat. Sugeruje to istotne przewartościowanie, które wcześniej czy później musiało doprowadzić do korekty.

Kluczowym czynnikiem stojącym za tą nadwyżkową wyceną była rosnąca rola złota jako „ostatecznej bezpiecznej przystani”. W ostatnich latach skala globalnych niepewności znacząco wzrosła. Agresja Rosji na Ukrainę uświadomiła inwestorom, że ryzyko dużego konfliktu zbrojnego w Europie nie jest już scenariuszem czysto teoretycznym. Napięcia na Bliskim Wschodzie oraz coraz bardziej asertywna postawa Chin wobec Tajwanu dodatkowo wzmocniły ten obraz. Zamrożenie rosyjskich rezerw walutowych przez kraje zachodnie po wybuchu wojny zwiększyło z kolei obawy innych banków centralnych, że ich aktywa rezerwowe również mogą stać się narzędziem presji politycznej.

Do tego doszła nieprzewidywalność polityki gospodarczej Stanów Zjednoczonych pod rządami Donalda Trumpa. Ataki na niezależność Rezerwa Federalna, agresywna polityka celna oraz narastające ryzyka fiskalne związane z wysokim zadłużeniem państw rozwiniętych podkopały zaufanie do tradycyjnych „bezpiecznych” aktywów, takich jak obligacje rządowe czy sam dolar amerykański. W takim środowisku złoto skorzystało ze swojej kluczowej cechy instytucjonalnej niezależności. Nie jest ono zobowiązaniem żadnego państwa, nie podlega decyzjom politycznym i nie niesie ze sobą ryzyka niewypłacalności emitenta. Dodatkowo posiada wyjątkowo długą historię jako przechowalnik wartości, sięgającą czasów starożytnych.

Wystarczyło zatem, aby inwestorzy uznali prawdopodobieństwo wystąpienia poważnego kryzysu politycznego lub finansowego za choćby nieznacznie wyższe i przesunęli niewielką część portfeli w stronę złota. Efekt cenowy był silny, ponieważ rynek złota jest relatywnie niewielki w porównaniu z rynkiem obligacji czy akcji, a znaczna część dostępnych zasobów pozostaje trwale wyłączona z obrotu, jako biżuteria lub rezerwy banków centralnych.

Ostatnie dni pokazały jednak, że nawet częściowe zmniejszenie napięć i niepewności wystarcza, by zahamować wzrost cen i wywołać korektę. Impulsem do realizacji zysków mogła być między innymi nominacja Kevina Warsha na stanowisko przewodniczącego Fed, postrzegana jako sygnał bardziej przewidywalnej polityki pieniężnej, bez skrajnie luźnego nastawienia. W przyszłości dalszą korektę mogłyby wywołać takie czynniki jak deeskalacja konfliktów geopolitycznych, powrót USA do bardziej wielostronnej współpracy handlowej, konsolidacja fiskalna w krajach rozwiniętych czy zdecydowana obrona niezależności Fed wobec presji politycznej.

Jednocześnie scenariusz gwałtownego załamania cen złota wydaje się mało prawdopodobny. Doświadczenia z ostatnich miesięcy pokazują, że większe spadki są szybko wykorzystywane jako okazje zakupowe, zarówno przez inwestorów prywatnych, jak i banki centralne, dla których złoto stało się istotnym składnikiem rezerw. To ogranicza skalę potencjalnych spadków.

W średnim terminie najbardziej prawdopodobny wydaje się scenariusz stabilizacji cen złota i srebra oraz stopniowego odbicia po ostatniej korekcie. Choć dalszy wzrost pozostaje możliwy przy utrzymującej się niepewności politycznej, tempo zwyżek raczej nie dorówna dynamice z początku roku. Korekta zwiększyła wrażliwość inwestorów na ryzyko, a brak „instytucjonalnego stabilizatora”, jakim w przypadku walut jest bank centralny, oznacza, że zmienność na rynku metali szlachetnych pozostanie podwyższona. Wsparciem dla cen w kolejnych kwartałach może jednak okazać się perspektywa głębszych obniżek stóp procentowych w USA, niż obecnie wycenia to rynek, co ponownie poprawiłoby atrakcyjność złota i srebra jako aktywów nieoprocentowanych.

9 lutego 2026, poniedziałek

00:50 – Japonia – Bilans płatniczy, saldo rachunku bieżącego
08:00 – Norwegia – Produkt krajowy brutto
08:00 – Norwegia – Inflacja producentów PPI
10:30 – Strefa euro – Indeks nastrojów inwestorów Sentix
13:00 – Strefa euro – Wystąpienie publiczne członka zarządu ECB, Philip Lane
17:00 – Strefa euro – Wystąpienie publiczne prezeski ECB, Christine Lagarde
19:30 – USA – Wystąpienie publiczne członka zarządu Fed, Christopher Waller
21:15 – USA – Wystąpienie szefa Fed z Atlanty, Raphael Bostic

10 lutego 2026, wtorek

00:30 – Australia – Indeks zaufania konsumentów
01:30 – Australia – Indeks zaufania biznesu
07:30 – Francja – Stopa bezrobocia
08:00 – Norwegia – Inflacja konsumencka CPI
08:00 – Szwecja – Produkcja przemysłowa
14:30 – USA – Sprzedaż detaliczna
14:30 – USA – Ceny importu i eksportu
14:30 – USA – Indeks kosztów zatrudnienia
16:00 – USA – Zapasy niesprzedanych towarów
18:00 – USA – Wystąpienie szefowej Fed z Cleveland, Beth Hammack
19:00 – USA – Wystąpienie szefowej Fed z Dallas, Lorie Logan
22:40 – USA – Tygodniowa zmiana zapasów ropy według API

11 lutego 2026, środa

– Japonia – Święto Założenia Państwa, dzień wolny
02:30 – Chiny – Inflacja konsumencka CPI
02:30 – Chiny – Inflacja producentów PPI
09:00 – Polska – Wskaźnik przyszłej inflacji BIEC
11:20 – Strefa euro – Wystąpienie publiczne członka zarządu ECB, Piero Cipollone
13:00 – USA – Wnioski o kredyt hipoteczny
14:30 – USA – Raport z rynku pracy
14:30 – Kanada – Pozwolenia na budowę domów
16:30 – USA – Tygodniowa zmiana zapasów ropy, benzyny i destylatów
18:00 – Strefa euro – Wystąpienie publiczne członkini zarządu ECB, Isabel Schnabel

12 lutego 2026, czwartek

08:00 – Wielka Brytania – Miesięczny produkt krajowy brutto
08:00 – Wielka Brytania – Produkcja przemysłowa
08:00 – Wielka Brytania – Produkt krajowy brutto, dane wstępne
08:00 – Wielka Brytania – Bilans handlu zagranicznego
10:00 – Polska – Produkt krajowy brutto, dane wstępne
10:00 – Strefa euro – Wystąpienie publiczne członka zarządu ECB, Piero Cipollone
12:30 – Strefa euro – Wystąpienie publiczne członka zarządu ECB, Philip Lane
14:30 – USA – Wnioski o zasiłek dla bezrobotnych
16:00 – USA – Sprzedaż domów na rynku wtórnym
16:30 – USA – Tygodniowa zmiana zapasów gazu
16:30 – Australia – Indeks wskaźników wyprzedzających Conference Board

13 lutego 2026, piątek

01:00 – USA – Wystąpienie szefowej Fed z Dallas, Lorie Logan
01:05 – USA – Wystąpienie publiczne członka zarządu Fed, Stephen Miran
02:30 – Chiny – Ceny nieruchomości
08:30 – Szwajcaria – Inflacja konsumencka CPI
09:00 – Hiszpania – Inflacja konsumencka, dane finalne
10:00 – Polska – Inflacja konsumencka, dane finalne
11:00 – Strefa euro – Handel zagraniczny
11:00 – Strefa euro – Produkt krajowy brutto, dane zrewidowane
14:00 – Polska – Bilans płatniczy
14:30 – USA – Inflacja konsumencka CPI
19:00 – USA – Liczba aktywnych wież wiertniczych dla rynku ropy