Prezydent Stanów Zjednoczonych, Donald Trump, zapowiedział, że w razie potrzeby Stany Zjednoczone mogą zapewnić militarną eskortę statkom przepływającym przez cieśninę. Taki scenariusz ma już historyczny precedens. W latach osiemdziesiatych XX wieku w regionie Zatoki Perskiej doszło do serii ataków na tankowce transportujące ropę naftową, które były częścią konfliktu znanego jako Iran–Iraq War.

W trakcie tego konfliktu szczególnie intensywna faza walk na morzu została określona mianem wojny tankowców. Ataki na statki handlowe i tankowce znacząco zagroziły bezpieczeństwu żeglugi oraz stabilności dostaw ropy na światowe rynki. W odpowiedzi na rosnące ryzyko Stany Zjednoczone rozpoczęły operację wojskową Operation Earnest Will, której celem było przywrocenie bezpiecznego przepływu statków przez Zatokę Perską.

Operacja polegała na eskortowaniu tankowców przez amerykańską marynarkę wojenną oraz siły innych państw zachodnich. Dzięki temu udało się ograniczyć ryzyko kolejnych ataków i utrzymać funkcjonowanie transportu surowców energetycznych. Co istotne, mimo trwającego konfliktu produkcja ropy w regionie nawet wzrosła, a ceny ropy na światowych rynkach ustabilizowały się w stosunkowo wąskim przedziale wahań.

Współczesne warunki bezpieczeństwa są jednak bardziej skomplikowane niż w latach osiemdziesiątych. Obecnie państwa i organizacje dysponują znacznie bardziej zaawansowanymi technologiami militarnymi, w tym dronami, precyzyjnymi pociskami kierowanymi oraz nowoczesnymi systemami przeciwokrętowymi. Oznacza to, że ewentualna operacja ochrony żeglugi byłaby prawdopodobnie bardziej ryzykowna i technicznie wymagająca niż podobne działania prowadzone w przeszłości.

Mimo tych zagrożeń doświadczenia historyczne sugerują, że nawet w warunkach eskalacji konfliktu możliwe jest częściowe utrzymanie funkcjonowania kluczowych szlaków transportowych. Jeżeli konflikt utrzymywałby się przez dłuższy czas, interwencja militarna państw zachodnich mogłaby umożliwić przynajmniej częściowe otwarcie Cieśniny Ormuz i przywrócenie ograniczonego ruchu statków. W praktyce oznaczałoby to najprawdopodobniej system konwojów eskortowanych przez okręty wojenne, który pozwoliłby utrzymać przynajmniej częśc globalnych przepływów ropy naftowej.