Za poprawą stoi odbicie popytu zarówno na rynku krajowym, jak i w eksporcie, przy czym najsilniej widać to w przemyśle. Jest to istotne, bo wskazuje na większe zrównoważenie źródeł wzrostu: aktywność nie jest już tak jednostronnie „usługowa”, a ożywienie zaczyna obejmować większą część gospodarki. Równocześnie narasta presja kosztowa. Firmy raportują silny wzrost kosztów, a w usługach kluczowym czynnikiem pozostają presje płacowe, co utrzymuje wrażliwość rynku na ryzyko inflacji kosztowej oraz potencjalny wpływ na marże przedsiębiorstw.

Najbardziej problematyczny element raportu dotyczy jednak zatrudnienia. Mimo rosnącej aktywności firmy sygnalizują spadek liczby etatów, wskazując na zwolnienia oraz zamrażanie rekrutacji. Część przedsiębiorstw stara się jednocześnie utrzymać wzrost bez zwiększania zatrudnienia, opierając się na inwestycjach w technologię i poprawie produktywności. Taki miks – wzrost aktywności przy spadku zatrudnienia – sugeruje, że firmy nadal zachowują ostrożność i koncentrują się na kontroli kosztów oraz elastyczności, zamiast na trwałym wzmacnianiu potencjału kadrowego.

W interpretacji S&P Global taki zestaw sygnałów komplikuje perspektywę dla Banku Anglii. Z jednej strony dane o aktywności są pozytywne, ponieważ potwierdzają kontynuację wzrostu, z drugiej presja cenowa ma pozostawać relatywnie umiarkowana, a słabość rynku pracy budzi niepokój. To właśnie ryzyko pogarszania się sytuacji zatrudnieniowej może wzmacniać argumenty za dalszymi obniżkami stóp procentowych, nawet jeśli sama aktywność gospodarcza nie wskazuje na gwałtowne hamowanie.

Obecnie para GBPUSD testuje istotną strefę wsparcia, dodatkowo wzmacnianą przez 200-okresową średnią kroczącą SMA. Utrzymanie tego poziomu i wyraźne, trwałe odbicie mogłyby stanowić sygnał, że korekta spadkowa dobiega końca, a rynek przechodzi w fazę stabilizacji lub powrotu do trendu wzrostowego. Kluczowe będzie jednak potwierdzenie siły wzrostów w kolejnym tygodniu.