Źródłem tej siły dolara są rosnące obawy inflacyjne związane z konfliktem. Zgodnie z oceną Commerzbanku rynek coraz mocniej zaczyna dyskontować, że wojna może przełożyć się na wzrost kosztów energii i transportu, a to oznacza wyższe oczekiwania dotyczące stóp procentowych. Złoto, jako aktywo nieoprocentowane, w takim układzie traci relatywną atrakcyjność, ponieważ wyższe stopy zwiększają koszt alternatywny jego utrzymywania. Ryzyko inflacyjne wzmacniają m.in. sygnały płynące z Iranu, w tym groźby ostrzału jednostek próbujących przejść przez Cieśninę Ormuz, a także rosnące koszty frachtu ropy i gazu, które mogą stanowić kanał przeniesienia wyższych cen energii na gospodarkę.

W tle istotne są też oczekiwania wobec Fed. Rynek wciąż zakłada utrzymanie stóp na kolejnym posiedzeniu 18 marca, ale wyceny zaczynają przesuwać się w stronę scenariusza dłuższego utrzymania restrykcyjnej polityki. W efekcie rośnie prawdopodobieństwo, że także w czerwcu nie dojdzie do obniżek, co dodatkowo wspiera dolara i ogranicza przestrzeń do wzrostu cen złota w krótkim terminie. Jednocześnie niepewność geopolityczna pozostaje wysoka, a wypowiedzi sugerujące, że konflikt może potrwać „jakiś czas”, podtrzymują napięcie i zmienność.

Mimo spadkowej reakcji rynku część komentatorów pozostaje nastawiona pro-wzrostowo wobec złota. BMI (Fitch Solutions) utrzymuje bycze podejście, wskazując, że brak sygnałów deeskalacji mógłby nawet otworzyć drogę do ustanowienia nowego rekordu powyżej 5 600 USD za uncję jeszcze w tym tygodniu. Z kolei XS.com zwraca uwagę, że w środowisku, w którym jednocześnie mieszają się geopolityka, inflacja i niepewność co do polityki pieniężnej, złoto pełni rolę narzędzia do przesuwania ryzyka w portfelach, co może tłumaczyć szybkie i niekiedy sprzeczne ruchy cenowe.

Spadki obejmują jednak nie tylko złoto. Srebro spada dzisiaj 10% i przełamując średnią EMA 50-okresową, schodzi poniżej 80 USD.

Platyna i pallad zniżkują gwałtownie, najsilniej po wcześniejszych wzrostach tracą srebro i platyna. Taka reakcja sugeruje, że rynek przechodzi w tryb risk-off, a jednocześnie zaczyna dyskontować ryzyko słabszej koniunktury, co szczególnie ciąży metalom o większym udziale popytu przemysłowego. W rezultacie wtorkowe notowania metali szlachetnych pokazują typowe „ścieranie się” dwóch sił: geopolitycznego popytu na bezpieczeństwo oraz presji ze strony mocnego dolara i rosnących oczekiwań na utrzymanie wyższych stóp procentowych.