Kadencja Jerome Powella kończy się 15 maja, a jego następcą zgodnie z nominacją Donald Trumpa ma zostać Kevin Warsh. Podczas przesłuchania Warsh nie rozwiał wątpliwości dotyczących swojej niezależności. Unikał komentarzy w sprawie postępowania wobec Powella i prób ingerencji administracji w skład Fed. Jednocześnie przedstawił szeroką krytykę banku centralnego, zarzucając mu odejście od mandatu oraz nadmierne zaangażowanie w kwestie polityczne. Opowiedział się za zmianami w komunikacji polityki pieniężnej, polityce bilansowej oraz ramach celu inflacyjnego, a także wskazał na potencjalnie dezinflacyjny wpływ rozwoju sztucznej inteligencji.

Problemem pozostaje brak konkretów. Warsh nie przedstawił spójnej wizji alternatywnej polityki, co utrudnia ocenę jego podejścia. Dodatkowo jego optymizm dotyczący wpływu technologii na inflację może być przesadzony. W efekcie rośnie sceptycyzm co do jego zdolności do obrony niezależności Fed i prowadzenia wyważonej polityki.

Równie istotne są przeszkody polityczne. Sprzeciw senatora Thoma Tillisa blokuje obecnie większość w komisji, co opóźnia proces nominacyjny. W tej sytuacji rośnie prawdopodobieństwo, że Powell pozostanie tymczasowo na stanowisku, co ma precedensy historyczne, między innymi w przypadku Alan Greenspana.

Nawet jeśli Warsh obejmie funkcję, szybkie obniżki stóp procentowych są mało prawdopobne. Inflacja pozostaje podwyższona, a zbyt agresywne luzowanie mogłoby zdestabilizować oczekiwania inflacyjne. Co więcej, Warsh może mieć ograniczone poparcie wśród członkow Fed po swojej krytyce dotychczasowej polityki.

W rezultacie najbardziej prawdopodobny scenariusz zakłada brak zmian stóp w najbliższych miesiącach i ewentualne decyzje dopiero pod koniec roku. Kluczowym ryzykiem pozostaje jednak nie sam kierunek polityki monetarnej, lecz rosnąca presja polityczna i zagrożenie dla niezależności Rezerwy Federalnej.